Maria de Buenos Aires. Η Μαρία του πάθους, της αγάπης. Ενα χαρακτηριστικό δείγμα nuevo tango, απο τον δημιουργό του είδους Astor Piazzola, που σαν σήμερα το 1921, ήρθε στη ζωή. Ο άνθρωπος, που αναγέννησε το tango, με νέα μουσικά στοιχεία (κυρίως jazz) και το έκανε χαρακτηριστικό άκουσμα, όχι μόνο της Αργεντινής αλλά όλου του κόσμου.

Στο παρακάτω video ακούμε το κομμάτι απο τους Oksana & Astorpia. Μία μπάντα απο την Σλοβενία, που ασχολήθηκαν κατα το παρελθόν με κάθε είδους μουσική. Τα τελευταία χρόνια το nuevo tango τους έχει κερδίσει, όπως και αυτοί κέρδισαν την εκτίμηση του κόσμου για την δουλειά τους.

Video moderation by vasoula2908

Για να δείτε υπότιτλους, κλικ στο κουμπί κάτω δεξιά στο βίντεο (με το τρίγωνο μέσα) και πάλι κλικ στο cc για ενεργοποίηση των captions.

Κομμάτι που έπαιξε στο τελευταίο πάρτι του chimeres o ligansai και με έκανε να σηκωθώ και να χορεύω σαν τρελός. Η επώμενη κίνησή μου ήταν να πάω στα decks και να ζητήσω στοιχεία για το τραγούδι. Αυτή είναι η σημερινή μουσική πρόταση απο τον hobbista. Com mais de trinta που σε ελυθερα πορτογαλικά σημαίνει : με κάτι παραπάνω απο τριάντα. Αφιερωμένο σε όλους τους 30+!

“Soundtracks of our lives” -> Tribute to Jean Renoir – that’s why Cinema is ART “

Οι παρέες διαμορφώνουν τον κόσμο ολόκληρο, κάθε πόλη, κάθε χώρα. Μάλιστα, μερικές παρέες ξεπερνούν τα εθνικά σύνορα και γίνονται διεθνείς. Κάθε παρέα έχει τις συνήθειές της, την ηθική της, την δική της γλώσσα. Απλούστερα, κάθε παρέα έχει τους δικούς της κανόνες, κι αυτοί οι κανόνες κατευθύνουν το παιχνίδι. Όσο πιο μικρή παρέα, τόσο πιο αυστηροί κανόνες. Γι’ αυτό, οι ομάδες των πλουσίων, αυτών που παίζουν τένις και αγαπούν την ιππασία, δηλαδή τα μέλη μιας κοινωνικής κάστας, ζουν ακολουθώντας κώδικες που γίνονται αυστηρότεροι όσο αυτές οι κάστες απομακρύνονται από τον υπόλοιπο πληθυσμό.

Στον «Κανόνα του παιχνιδιού» η κοινωνική κάστα που παρουσιάζεται αποτελείται από ανθρώπους πολύ πλούσιους, πολύ της μόδας. Δεν πρόκειται για κάποιους τυχάρπαστους, μα για την παλιά καλή μπουρζουαζία. Οι κανόνες του παιχνιδιού λοιπόν, για αυτούς, είναι σαφέστατοι. Σε αυτήν την ταινία, όλοι τους είναι ειλικρινείς. Κανείς τους δεν είναι αχρείος, κακοήθης, υποκριτής. Ο σύζυγος αγαπά ειλικρινά την Κριστίν. Ο Οκτάβ επιθυμεί ειλικρινά την ευτυχία του βαφτισιμιού του και της φίλης του. Όλοι τους όμως είναι πάντοτε πιο αδύναμοι από τους κανόνες του παιχνιδιού και τελικά, κάποιος από αυτούς θα σκοτωθεί.

Το φιλμ ακολουθεί τις αρχές με τις οποίες μεγάλωσα από μικρός. Ως παιδί, μεγάλωσα με τους γονείς μου, ανθρώπους ανίκανους να κάνουν τα στραβά μάτια μπροστά στην αλήθεια που κρύβεται κάτω από την μάσκα. Για να χρησιμοποιήσω μια λέξη της μόδας, η ζωή με την οικογένεια βασιζόταν στην «απομυθοποίηση». Κι ήμουν πολύ τυχερός που διδάχθηκα να βλέπω τα πράγματα ξεπερνώντας τις αυταπάτες της νιότης. Στον «Κανόνα», πέρασα αυτά που γνώριζα στο κοινό. Αυτό όμως δυσαρεστεί τους ανθρώπους, η αλήθεια τους κάνει να νιώθουν άβολα.” Jean Renoir